Niki van Sprang

Ik kom uit een huishouden waar gezondheid altijd een thema geweest is zelfs
al werd het niet perse zo expliciet benoemd. We aten veel biologisch, ik mocht
geen Nutella en mijn vader vertelde mij dat je van frisdrank blind werd – een
onorthodoxe maar toch wel effectieve manier van opvoeding.

Als kind zou ik wel zeggen dat ik “gezond” gedrag vooral met gezond eten verbond. Andere facetten van gezondheid zoals beweging speelden absoluut ook een rol, maar niet perse omdat het gezond is. Alternatieve geneeswijzen speelden ook altijd wel een rol, niet ter vervanging van reguliere geneeskunde, maar als aanvulling die geloofd in het herstellende vermogen van het lijf zelf.

Amerika heeft een heel ander beeld op gezondheid dan wij in Nederland of
waarmee ik opgegroeid ben. Voeding is daar natuurlijk een voorbeeld van dat
veel aandacht krijgt. Ik was afgelopen zomer voor het eerst terug in de Dining
Hall waar ik jaren lang gegeten heb en dat was toch wel confronterend.

Ik herinner me ook nog dat ik een keer een lichtelijk ontstoken blaar had -iets
wat regelmatig voorkomt bij roeiers – en ik op zoek ging naar soda voor een
warm sodabadje, een behandelmethode die altijd goed werkte voor mij. De
medewerker in de drogisterij keek mij aan alsof ik gek geworden was en
vertelde mij vervolgens toch wel lichtelijk geagiteerd dat ik ABSOLUUT
antibioticum nodig zou hebben.

Juist door het contrast met mijn opvoeding heeft mijn tijd in Amerika mij wel gevormd en bevestigd in het geloof dat je als eerstelijns defensie het beste het lijf kan ondersteunen om zelf “gezond” te worden en te blijven.

“In topsport leer je luisteren naar je lichaam. Die les neem ik mee in het dagelijks leven.”

Het is zeker waar dat de gezonde vetten vaak minder aandacht krijgen omdat ze een minder makkelijk uit te leggen invloed hebben op prestaties; koolhydraten zijn brandstof, eiwitten, bouwstenen voor spieren. Ik leerde al snel van onze (sport)diëtist het belang van vetten en vooral een goede omega-3, die moesten wij allemaal verplicht slikken. Uiteindelijk gaat het zoals bij zoveel dingen om de juiste balans die past bij jouw levensstijl en vetten zijn cruciaal voor de basis.

Je kan een hoop – sportspecifiek – optimaliseren maar uiteindelijk is iedere atleet ook gewoon een mens en begint een fit lijf met een gezond lijf. Er zijn daar dus een aantal essentiële fundamenten. Omega 3 is er eentje maar ook vitamine D en probiotica waren vast onderdeel van mijn suppletie.

Ik was ooit professioneel atleet, intussen ben ik ook maar een hobby sporter, maar wel eentje met een achtergrond die mij geleerd heeft om bewust en kritisch naar gezondheid, voeding en suppletie te kijken. Dat betekent ook dat ik de meeste verpakkingen meteen omdraait om de ingrediënten en voedingswaarden te bekijken. Zo kwam ik ook Norsan tegen, en de achterkant kwam door de kritische keuring. Een mooie hoeveelheid DHA en EPA en een goede herkomst van de olie overtuigden mij snel.

Ik weet niet of ik hier een absoluut antwoord op durf te geven, maar de kwalificatie voor de Olympische spelen 2021 staat wel hoog op de lijst. Niet eens omdat het de spelen waren maar omdat de weg ernaartoe niet makkelijk geweest was met fysieke en mentale tegenslagen en dat het toen eindelijk gelukt was was heel emotioneel en maakte mij trots.

Druk en topsport zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Voor mij was het
allerbelangrijkste om mij te realiseren waarom ik roeide en daarmee ooit
begonnen ben. Het antwoord op die vraag werkte altijd relativerend. Ik roeide omdat ik het leuk vond, niet omdat het van iemand moest, omdat ik er geld mee ging verdienen of voor een bepaalde uitkomst. Als je die drijfveer eenmaal duidelijk hebt, blijft alleen de druk over die je jezelf oplegt.

Het enige wat je daartegen kan doen is zo goed mogelijk voorbereiden in je trainingen en je dagelijks leven zodat je weet dat je er alles aan gedaan hebt. Als dat zo is kun je je focussen op je taak en is de uitkomst daar uiteindelijk een gevolg van.

Het moeilijke is dat ik me jarenlang identificeerde als Niki de (top)roeier.
Topsport domineert je leven wat soms lastig is maar het geeft je ook
vastigheid. Ik denk dat het lastige aan stoppen is dat je opeens weer opnieuw
moet uitzoeken wie je bent zonder het roeien en moet leren om te gaan met
de vrijheid en verantwoordelijk van het zelf controle hebben over je dagelijkse leven. Het klinkt misschien gek, maar ik denk dat veel topsporters daarin bijna volwassen pubers zijn.

Wat mij enorm geholpen heeft is dat ik al een baan naast de sport had, en dat ik het sporten zelf altijd leuk gevonden heb. Dus mijn balans is verschoven, meer werk en minder sport, maar het is niet zo dat mijn hele leven op de kop is gegaan.

Ik heb wel het ritme uit mijn sportleven enigszins bijgehouden met het verschil
dat ik nu gewone werkdagen heb en het sporten eromheen gebeurt ipv dat het mijn werk is. Ik sta meestal rond een uur of half 7 op, ga dan vaak sporten en dan of naar kantoor en werk vanuit huis. Soms doe ik ook in de ochtend wat om juist in de middag even te kunnen bewegen.

Mijn voeding pas ik aan naar behoefte van wat ik die dag wil gaan doen. Ik merk wel dat een “laptop baan” het extra belangrijk maakt voor mij om beweging en beweegmomentjes in te blijven bouwen.